Coalitieakkoord

 

Op 24 mei 2018 verscheen het Amsterdams coalitieakkoord ‘een nieuwe lente, een nieuw geluid’ tussen GroenLinks, D66, PvdA en SP.

 

Tijdens de verkiezingscampagne was de Amsterdamse woningmarkt een gewichtig thema. In het akkoord zien we dit nadrukkelijk terug.

 

Zie hier het coalitieakkoord.

 

Een paar punten die ons zijn opgevallen:

 

  • Verkoop van sociale corporatiewoningen wordt alleen nog bij hoge uitzondering toegestaan.

 

  • De voorraad middenhuur groeit door [dit beleid], uitgaande van de jaarlijkse liberalisaties van 1.300 woningen en bouw van 1.670, van 27.200 woningen nu naar 48.000 woningen in 2025.

 

  • Het percentage sociale huur (corporatie en particulier) in de 22 buurten van Amsterdam wordt actief gemonitord. Wanneer in een buurt dit percentage beneden de 45%, zakt dan is liberalisatie van corporatiewoningen op moment van mutatie in die buurt niet mogelijk. In die situatie zullen ook vrijkomende corporatiewoningen verhuurd worden in het sociale segment, net zolang tot weer sprake is van een voorraad sociale woningen (corporatie en particulier) van 45% in de desbetreffende buurt. Het streefcijfer voor het middensegment is 10% in elke buurt.

 

  • Samen met corporaties verkennen we de mogelijkheden voor een rechtvaardiger toewijzingssystematiek, waarbij doorstroming wordt gestimuleerd en woonwensen van de woningzoekenden beter aansluiten op de woning.

 

  • Woningdelen blijft mogelijk. We onderzoeken knelpunten in het huidige beleid en welke methoden – waaronder een huurcontract per bewoner en het maximeren van woningdelen in enkele woonblokken, straten of buurten – ervoor kunnen zorgen dat betaalbaarheid en rechten van de bewoner beter worden geborgd, waarbij de effecten op toegankelijkheid en betaalbaarheid centraal staan.

 

  •  Wij willen Amsterdammers de mogelijkheid bieden wooncarrière te maken. Daarom gaan we onderzoeken hoe de huur en de soort woning mee kunnen bewegen met de inkomens- en gezinssituatie. Met corporaties maken we afspraken over een pilot.

 

  • Met de corporaties gaan we scherpere afspraken maken over het aantal nieuw te bouwen studentenwoningen en de betaalbaarheid daarvan; We zetten daarbij ook vaker in op studentenwoningen met gedeelde voorzieningen.

 

  • We willen de wachtlijst voor kwetsbare groepen verminderen zodat sociale problemen voorkomen of opgelost kunnen worden. We gaan specifiek bouwen voor kwetsbare groepen en maken afspraken met corporaties en zorgpartijen over nieuwe woonconcepten.

 

  • Het is belangrijk dat kwetsbare groepen zo veel mogelijk verspreid over wijken en buurten in de stad een plek krijgen.

 

  • We willen gezinnen die bewust kiezen voor de stad een plek blijven bieden en zorgen dat nieuwbouw geschikt is voor gezinnen, zeker als dit de doorstroming bevordert. We doen dit niet alleen door grotere woningen te bouwen, maar ook door corporaties en ontwikkelaars uit te dagen met creatieve woonindelingen te komen die kleiner woningen geschikt maken voor gezinnen.

 

  • We zetten het programma ouderenhuisvesting met kracht door, waarbij bij goed verloop van de pilot centrum wordt verkend hoe gemeente, corporaties en !WOON tot betere resultaten kunnen komen om meer ouderen een passende woning te kunnen bieden en belemmeringen weg te nemen.

 

  •  We hebben oog voor de toename in eenpersoonshuishoudens. We gaan
    met ontwikkelaars en corporaties in gesprek over het realiseren van nieuwe woonconcepten zoals friendswoningen en studio’s geschikt voor alleenstaanden waarbij voorzieningen gedeeld worden met het hele gebouw.

 

  • We verruimen de mogelijkheden om beroepen in de publieke sector waar een tekort aan is, zoals leraren en verpleegkundigen, voorrang te geven in zowel sociale als betaalbare vrije sectorhuur (middenhuur). We gaan onderzoeken of voor beroepen in de publieke sector waar tekorten zijn een verlenging mogelijk is van vijf jaar verlenging van hun campuscontract.

 

  • Hoogbouw is wenselijk mits het luchthavenindelingsbesluit en de UNESCO- bufferzone wordt gerespecteerd.

 

  • Amsterdam zal maximaal inzetten op de invoering van de Omgevingswet.
    De processen moeten zo worden ingericht dat er sprake is van maximale zeggenschap van inwoners en ondernemers in Amsterdam. Ook om de energietransitie
    en de woningbouwopgave te realiseren.

 

  • Sloop/nieuwbouw is onder duidelijke voorwaarden toegestaan. Het moet bijdragen aan verdichten, menging of verduurzaming. Voor bewoners is er inspraak en een recht op terugkeer.

 

  • We borgen meer ruimtes voor kunstenaars, door het aantal (permanente) broedplaatsen uit te breiden, de ijzeren voorraad voor ateliers en atelierwoningen vast te leggen en bij nieuwbouw afspraken te maken met ontwikkelaars om broedplaatsen en ateliers(woningen) te realiseren. Ook zorgen we voor meer repetitieruimten voor musici.

 

  • Verkoop van gemeentelijk vastgoed is géén doelstelling van de gemeente. Maatschappelijke en publieke doelstellingen zullen leidend zijn in onze vastgoedstrategie. We gaan efficiënter om met ruimten door beter te kunnen voorzien in de verschillende behoeften van gebruikers.

 

In dit akkoord komen veel belangrijke onderwerpen voor de Amsterdamse huur terug: duurzaamheid, toerisme, nieuwbouw, studentenhuisvesting, ouderenhuisvesting, het middensegment, verkoop van de sociale voorraad, liberalisering, wooncarrière, woningdelen… Wij zijn benieuwd hoe De Key haar plannen naar dit akkoord zal schikken.

 

Een van de eerste punten onder het hoofdstuk “BOUWEN, WONEN, RUIMTELIJKE ORDENING – Ruimte voor iedereen in een groeiende stad” luidt: “Om investeringen van corporaties in woningenverbeteringen, renovatie, isolatie en nieuwbouw van woningen mogelijk te maken, wordt onderzocht of de gemeente een alternatieve financieringsfaciliteit kan aanbieden voor corporaties.” Over de financiering van de bouw- en beleidsplannen van het akkoord stelt Floor Milikowski, onderzoeksjournalist en schrijfster van het boek ‘Van wie is de stad’ scherpe vragen in haar stuk “Stad zonder kreeften” uit nr.22 De Groene Amsterdammer.

 

“In de wetenschap dat de problemen waar de stad mee worstelt te complex en omvangrijk zijn om in vier jaar te kunnen oplossen, kiest het college bewust voor een andere tijdshorizon. In 2025 bestaat Amsterdam 750 jaar en dat wordt aangegrepen als kapstok. Het beleid van de komende jaren staat in dienst van de ambitie om het jubileumjaar tot een feest voor iedereen te maken. ‘Ons doel is dat Amsterdam zich dan kenmerkt als rechtvaardige, verbonden, vrije, duurzame en democratische stad.’ De keuzes die nu en de komende jaren worden gemaakt gaan niet uit van competitie, maar van coöperatie. Welvaart die voortkomt uit bedrijvigheid, creativiteit en ondernemerschap moeten worden omgezet in kansen voor iedereen.”
(…)
“Het is veelzeggend voor de nieuwe koers van de stad dat er in Een nieuwe lente en een nieuw geluid relatief weinig aandacht is voor economie, voor het aantrekken van bedrijven en voor de positie van Amsterdam in de concurrentiestrijd tussen steden wereldwijd. Veel aandacht gaat uit naar thema’s als discriminatie, segregatie, armoede en schuldenproblematiek. Het plaveien van de weg naar verdere economische groei is niet langer het centrale thema. De komende jaren staan in het teken van damage control en het aanpakken van problemen die onder invloed van almaar verdergaande globalisering, privatisering en liberalisering zijn ontstaan. Daarvoor wordt flink in de buidel getast. Er wordt geïnvesteerd in onder meer zorg, onderwijs en cultuur en geld vrijgemaakt voor het realiseren van betaalbare woningen.”
(…)
“Het woonbeleid is een van de voorbeelden. Jaarlijks zullen er 7500 woningen worden bijgebouwd, waarvan 2500 sociale huurwoningen. Corporaties mogen geen woningen meer verkopen, maar mogen (of moeten?) jaarlijks 1300 woningen doorschuiven naar het middensegment. Daarvoor zal een maximale huurprijs gelden van 971 euro en een maximaal inkomen van 60.000 euro. Bovendien zullen ieder jaar 1650 nieuwe woningen in het middensegment worden gebouwd.
Het lijkt een mooi antwoord op de schaarste aan betaalbare woningen, maar het roept ook meteen de vraag op wie dat allemaal gaat betalen. Voorzitter Egbert de Vries van de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties reageerde weliswaar positief op het akkoord, maar wel met de nadrukkelijke opmerking dat de corporaties niet alleen kunnen opdraaien voor de kosten. Als zij geen woningen kunnen verkopen, nemen de inkomsten drastisch af. Bovendien zijn de eisen van het college hoog: het onderhoud aan bestaande woningen moet beter en het streven is dat alle woningen in de stad in 2040 aardgasvrij zijn. Laurens Ivens, die opnieuw aantreedt als wethouder van Wonen en Bouwen, antwoordde daarop dat de corporaties dan maar iets minder winst moeten maken. Het is een voortzetting van de discussie die Ivens ook de laatste vier jaar voerde met corporaties én ontwikkelaars en die voor veel wrevel zorgde. Volgens ontwikkelaars en corporaties is het juist de gemeente die iets minder op de centen moet zitten. Om de hoge ambities waar te maken zal een meer constructieve houding noodzakelijk zijn.”

 

Hierbij de laatste paragraaf van de reactie op het akkoord van Egbert de Vries van de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties:
“Een belangrijk aandachtspunt wordt het betalen van alle wensen uit het akkoord. Als de woningcorporaties flink moeten inzetten op nieuwbouw, onderhoud, verduurzaming en leefbaarheid zijn de huidige middelen daarvoor zeker niet toereikend, al helemaal niet als we nog minder woningen zouden gaan verkopen. Om naast investeringen in nieuwbouw en verduurzaming te blijven werken aan betaalbare huurprijzen zijn deze inkomsten wel nodig. Daarbij gaat het niet zozeer om het ontbreken van een leenfaciliteit, omdat veel corporaties voldoende mogelijkheid hebben te lenen, maar bij veel andere corporaties gaat het om het gebrek aan een voldoende kasstroom. Ons uitgangspunt is dat wij onze woningen ook betaalbaar willen blijven verhuren. Over dit onderwerp zullen wij daarom het gesprek met het nieuwe college graag gaan voeren, teneinde er samen voor te zorgen dat de doelen haalbaar worden. Dit klemt des te meer door de aanhoudende extra belastingen voor de corporaties door het rijksbeleid. “

 

 Door Arcade

 

Arcade staat altijd voor u klaar.